De laatste dagen..

And again, hallo iedereen!
Hopelijk nog steeds allemaal in orde, gezond & gelukkig?
Hier gaat het prima. Hebben al een tijdje geen bericht meer geplaatst en hebben in de tussentijd niet stilgezeten! Vorig bericht was 17 februari waar we gebleven waren in Bundaberg en zijn inmiddels alweer voorbij Town of 1770, Airlie Beach, Townsville, Magnetic Island, Mission Beach en nu in 'final destination' Cairns.

Town of 1770 / Agnes water is een klein, rustig plaatsje waar een laidback sfeer heerst. We hebben hier een dag choppers gehuurd en zijn met een groep gaan rondtouren, (Natuurlijk wij met zn vieren voorop ;) )hebben de sunset gezien en hebben op een lange weg flink doorgetrokken! We hebben de volgende morgen -jaja- gerend op het strand en daarna vertrokken naar Rockhampton. Rockhampton is vrij saai. Staat bekend als 'BeefCapital van Australie' en serieus overal waar je kijkt zie je caddle, is het niet in het echt dan hebben ze wel overal beelden staan. Zijn daar 1 nacht verbleven in O'dows Pub, wat nog best grappig was. Na Rockhampton zijn Freek en Jelle landinwaarts gegaan en zijn wij met de Greyhound naar Airlie Beach gegaan waar we weer de Engelse jongens (vrienden van Dean waar we eerder in Noosa de kano-trip hebben gedaan) zouden meeten. Helaas gingen zij die avond alweer verder maar hebben nog wel een afscheids 'Ring of Fire' gespeeld, haha. Volgende dagen waren eigenlijk allemaal vrij hetzelfde. Het was helaas niet erg lekker weer waarom we genoodzaakt waren om de shops in te duiken (wat een straf). Ondertussen waren Freek en Jelle ook weer opgedoken omdat het landinwaarts niet zo heel spectaculair bleek te zijn. Anyhow, waarvoor we in Airlie Beach waren: 3 dagen zeilen rondom een aantal van de 72 eilanden.
Airlie Beach zelf is beroemd voor de opstapplaats voor de trips naar de WhitSundays, het bestaat uit een lange straat met bars, nightclubs, Subway, Mac, off cours Cold Rock(Daar hebben ze de heerlijkste ijsjes op de wereld!!) en wat leuke souvenierswinkeltjes.
Wij gingen met een catamaran genaamd "Wings 2" naar de WhitSunday Islands, waarvan Whithaven Beach waarschijnlijk erg bekend in de oren klinkt (tweede op het lijstje van mooiste & witste stranden). 25 feb. moesten we om 12u boarden en werd ons eerst uitgelegd wat ons te wachten stond voor de komende dagen, uitgelegd hoe je kunt snorkelen (alsof je daar iets fout aan zou kunnen doen, maargoed..), duikinstructies, faciliteiten in de boot en wat de koers was. Ontzettend leuke crew, grote boot (met airco!) waar onze groep -24 man- makkelijk inpaste en heerlijk eten.
Die dag hebben we in de middag onze intro-dive gedaan, daarna nog wat gesnorkeld en 's avonds heerlijk (tijdens het zeilen) gebarbequed (fijn woord om op te schrijven..). Eenmaal 's avonds aangekomen bij Cid Harbour hebben we een lekker wijntje gepakt en zijn op het dek naar de sterren gaan staren. Om 11u waren we kapot en zijn we gaan slapen. Volgende ochtend vroeg weer op en zijn gaan wandelen naar een look-out waarvan je heel mooi Whitehaven Beach kunt zien en zijn daarna naar Hill Inlet gewandeld waar we leuke foto's en zandtekeningen hebben gemaakt. Het zand kon niet witter en het was zo'n fijn zand dat het een beter idee was om je camera niet mee te nemen. (wat wij wel gedaan hebben, uiteraard) Na een aantal uurtjes daar gespeeld te hebben zijn we rond 1u weer naar de boot gelopen om vervolgens nog een stukje te zeilen om weer te gaan duiken en snorkelen. Deze duik was echt waanzinnig! Het water was ontzettend helder, het koraal was beeldschoon en 'heaps of fish'. We hebben zelfs kennis mogen maken met Priscilla & George, twee Maori Wrasse vissen. Enorme, gekleurde vissen die zo gewend waren aan de duikers dat ze gewoon naast je kwamen zwemmen en je ze kon aanraken. Er zijn veel onderwater foto's gemaakt, die volgen snel. Daarna weer een eindje zeilen weer terug richting Hook Island waar we de volgende morgen een wake-up dive (6u) hebben gedaan. Er stond een sterke stroming dus was nog best lastig om op koers te blijven.
In de namiddag weer vertrokken richting de haven van Airlie Beach waar we nog lekker gebakken hebben op het dek. Dit keer ook zeilen, alleen met een enorm sterke wind dus we werden letterlijk alle kanten op geslingerd op de boot. Maar al met al: we hebben volop genoten! (Helaas had Ing wel een flinke oorontsteking opgelopen.)

Na we onze belevenissen aan boord van Wings2 aan de jongens hadden verteld, zijn zij zaterdag vertrokken naar de eilanden. Wij reden weer met hun mee naar Townsville dus moesten nog 3 dagen wachten. Hebben niets bijzonders gedaan, alleen aan de lagoon gelegen en zijn nog naar een waterval geweest.
2 maart zijn we dan eindelijk vertrokken uit Airlie Beach naar Townsville. Sliepen 'illegaal' in het hostel waar Dean en Tony hadden ingecheckt. Low-budget he! Ook hier niet veel bijzonders, wedstrijdje tafeltennissen, kaarten en that's it. Liz is 3 maart naar Magnetic Island gegaan, Ing is in Townsville gebleven bij Dean en Tony.
Liz: Magnetic Island is een eiland op ongeveer 30 minuutjes varen met de ferry vanaf Townsville. Magnetic Island heeft maarliefst 320 zondagen per jaar (en dat voor tropisch Queensland). 5.184 hectare is National Park wat genoeg mooie plaatjes heeft opgeleverd! Mountain Cook bereikt een hoogte van 497 meter waarvan ik met trots kan zeggen dat ik die beklommen heb! ;)
We verbleven in een erg leuk hostel dat omringd werd door kleine parkietjes en papegaaien. Toen wij daar helemaal bekaf aankwamen in de middag, waren we net op tijd om 'voertijd' mee te maken: er kwam een man van het hostel met twee bakken met doorweekte boterhammen langs, hele zwermen papegaaien kwamen langs. Echt gaaf om te zien! (Ing, je hebt wat gemist!) Heb er zelf ook nog een paar om mn hoofd, armen, handen, schouders gehad.
Volgende dag was de planning om weer een flinke wandeling te maken, helaas ben ik afgehaakt. Ik had namelijk van de dag ervoor blaren om mijn voeten staan waar je u tegen zegt dus ik vond het wel prima. Heb lekker liggen zonnen bij Horseshoe Bay. (Vervelend) 'Smiddags weer de ferry richting Townsville.
Ing: Nou Liz jij hebt ook wat gemist ;) Eerste dagje heerlijk bij de lagoon gelegen om natuurlijk een kleurtje te krijgen, gelukkig hadden we die nog niet ;). 's Avond met Dean en Tony naar de film geweest: Slumdog Millionaire. Heel gaaf verhaal, was flink onder de indruk. Daarna heerlijk mijn bed ingekropen om de volgende dag naar de Billabong Zoo te gaan (Foto's volgen nog). Hier heb ik mijn angsten overwonnen, Ik heb een slang vastgehouden, een krokodil en nog meer van die vieze slijmerige reptielen/amfibieen! Ing met een slang om haar nek, het is niet te geloven! Om mijn winst natuurlijk te vieren, nog even geknuffeld met een wombat (die echt onwijs zwaar zijn, maar zo lief als een teddybeer), en een koala natuurlijk! Er werden een aantal krokodillenshows gegeven, waarbij de krokodil naar de aas moest springen. Echt ongelofelijk hoe groot die beesten zijn! Maar heel erg mooi om te zien. Indrukwekkend. Na deze vermoeiende dag, 's avond uit eten geweest, wat gedronken en mijn bedje in gedoken, om de volgende dag weer met Liz en de jongens naar Mission Beach te reizen.

Volgende dag (6 maart) zijn we naar Mission Beach gegaan. Door wind, regen en onweer toch aangekomen bij een leuk hostel.
Daar was het behoordelijk winderig kun je wel stellen, nee niet op de manier van: teveel Chili ConCarne gegeten maar winderig in de zin van, windstoten van meer dan 150 Km p/u!
Op dat moment waren wij getuigen van een heuze cycloon die zich op dat moment bevond zo'n 40 km van de kust, een catogorie 3 en die die avond rond 7u zich uit zal breiden naar een catogorie 4 en dus dan de kust zou bereiken tussen Cairns en Townsville -waar Mission Beach precies in het midden ligt-. Er werd ons bij aankomst geadviseerd: "Buy some food and drinks for the next 24 hours, just in case. It might get worse here so then the shops have to close" Fijn.... Ook hingen er plotseling ineens "evacuation-plans" op de deuren, haha. Uiteindelijk heeft de gevreesde cycloon zich pas laten zien zo'n 100 km ten zuiden van Mission Beach en hebben wij alleen de staart gevoeld; de regen kwam met bakkkkkkkkkkkken uit de hemel en 's nachts harde windstoten. Ook Mission Beach was dus niet zo spectaculair. Ing, Freek en Jelle wilden wel de Sky-dive doen hier maar uiteraard vanwege de cycloon werd alles gecanceld.
Volgende morgen (7 maart) vertrokken naar 'Final Destination: Cairns'. Gestopt bij de visitor-centre omdat Ing informatie wilde over het halen van haar duikbrevet en Liz wilde informatie over Cape Tribulation en Port Douglas. Uiteindelijk zijn we naar het medical centre gegaan om voor Ing een medical te doen die zou bepalen of ze uberhaupt wel mocht duiken (i.v.m. haar oorontsteking). Deze was goedgekeurd en heeft zij ervoor gekozen om 4 dagen de zee op te gaan om haar duikbrevet te halen. Aangezien we nog maar 7 volle dagen over hadden, besloot Ing niet mee te gaan naar Cape Trib en Port Douglas en zo is Liz met de jongens mee gegaan naar 'Far North Queensland'.
Liz: De weg van Cairns naar Port Douglas is net zo mooi als het plaatsje zelf. De hele weg reden we over de Captain Cook Highway langs het strand en het regenwoud. Onderweg ontzettend mooie look-outs waar je heel goed het regenwoud letterlijk in de zee kunt zien verdwijnen. Aangekomen in Port Douglas waren we net op tijd voor de markt, hebben foto's gemaakt van het bekende kerkje St. Mary's by the Sea (Bij degene die 'Weduwnaar' van Kluun hebben gelezen gaat vast een belletje rinkelen) en bovenop de look-out werd ons via de Rotary medegedeeld dat het nog een flauwe 15050 km was naar Londen.
Via dezelfde highway weer door naar Cape Tribulation waar we rond 6u aankwamen bij P-K's, leuk hostel. Volgende dag de Mount Sorrow trail gedaan van 7km. Je zou denken, 7km daar draai je je hand niet voor om maar helaas waren deze 7km niet horizontaal maar bijna verticaal. Het was 7km alleen maar klimmen en ploeteren, letterlijk bloed, zweet en tranen. De muggen zoemden om onze oren waarvan ons bij vertrek nog fijn werd verteld dat dit 'dengue-muggen' waren waar je echt niet door gestoken wilde worden en daarbij regende het ook nog eens, -welkom in Queensland-. Om het nog dramatischer te laten klinken kwamen de bloedzuigers letterlijk uit de bomen vallen om zich vervolgens in je shirt -op je rug-, op je hoofd -tussen je haren (nog zo'n fijne plek waar je niet makkelijk bij kunt)- benen en zelfs in je sokken te nestelen. (Ing, je hebt niets gemist haha) Ik -de doorzetter dat ik ben, haha- was er echt helemaal klaar mee en ben -300 meter voor de top bleek achteraf- omgekeerd en zo de helse route weer omgekeerd afgemaakt. Zucht... Ik heb nog nooit zoveel bloedzuigers op 1 plek gezien! De foto's zeggen waarschijnlijk genoeg. Dit was dus geen succes, haha! Alhoewel het ook wel weer prettig was om even flink wat aan de conditie te doen!

Dusss.. Genoeg negatieve praat! Volgende dag een aantal boardwalks gedaan in het Daintree Rainforest, langs Myall Beach en Cape Tribulation Beach. Mooi uitzicht, een aantal slangen gezien, ontzettend grote leguanen en in de verte dachten we een krokodil te spotten. Vanmiddag weer terug naar Cairns waar we onze laatste daagjes gaan slijten. Er schijnt hier nog een DFO te zitten (Discount Factory Outlet) waar we -hoe kan het ook anders- naar toe gaan, gaan nog naar de Esplanade, de Lagoon als het lekker weer is en verder ons klaarmaken voor de terugreis!
Het is vandaag de 10e, over 5 dagen zitten we al in het vliegtuig voor een bizar lange rit richting Amsterdam Schiphol!
Morgen komt Ing weer terug van haar duikcursus, ze heeft me al wel laten weten dat ze in ieder geval voor de theorie met vlag en wimpel was geslaagd!
Van mij een dikke kus en zie jullie allemaal weer in ons kikkerlandje!
Liefs, Liz.

Ing: Wat een verhaal, en we zijn nog niet eens klaar! Want waar Liz keihard heeft lopen zweten, lag ik languit in mijn bikini met een lekker wijntje op de duikboot! Hier komt mijn verhaal: Op de Whitsundays zoals jullie gelezen hebben, hebben we onwijze mooie duiken gemaakt, Ik was zodanig onder de indruk dat ik mijn certificaat wilde halen! Opzoek gegaan naar een juiste duikschool en terecht gekomen bij SSI. 2 dagen theorie met praktijk in het zwembad, en dan 2 dagen de boot op! Ondanks dat het weer dus negatief was voorspeld, heb ik stralend weer gehad, niks op aan te merken! De eerste theoriedag geleerd hoe het 'gear' allemaal werkt en natuurlijk hoe het voelt in het water. Op de boot in de WhitSundays had ik dat natuurlijk al wel gemerkt, maar nog een keer voor de herhaling. We werden in tweetallen gesplits, en mijn buddy heette Jonnie. Een nogal droge gast, die vrij opzich zelf is, maar van duiken gelukkig wel wat af weet ;). In de pool veel geoefend. Onder andere om het spel te spelen als je ''out of air'' bent. Allemaal leuk en aardig, zit je op vijf meter in het zwembad, ben ik ''out of air'' en wil ik in zijn extra regulator ademen, zit hij verstopt, met het vervolg dus dat ik echt ''with no air'' zat. Haha leuke stresvolle situatie zo voor de eerste keer onder water! Gelukkig werd dit na een wisseling van ''de gear'' opgelost en zonder verdere problemen de dag afgerond. Rond een uur of vier klaar, en nog even gezwommen in de lokale Lagoon hier. Volgende morgen om 7 uur alweer paraat staan.. Ja uitslapen zat er voor mij eventjes niet in. Weer een dag theorie en praktijk in het zwembad en theorie examen die ik met vlag en wimpel had gehaald. Maar liefs 96% goed. Je zou denken dat je hersenen na zeg 6 maanden vakantie in een winterslaap zijn, maar dat viel gelukkig allemaal mee. De derde dag de boot op. Met een kleinere boot werd onze groep ( van 8 personen en onze instructor David) naar het Great Barrier Reef gebracht, waar de eerste duik meteen een half uur later plaats zou vinden. Eerst even snorkelen om weer even te voelen hoe het allemaal moet en dan duiken! We gingen meteen 18 meter diepte in. Int begin wat last van mijn oren, maar na een aantal keer klaren was het snel allemaal in orde. We moesten op de bodem van het reef gaan zitten en onze vaardigheden allemaal laten zien. Regulator uit je mond, duikbril af etc. Best lastig met een stroming als je stil moet zitten en allerlei oefeningen moet doen. Gelukkig ging dat allemaal erg goed.. De tweede duik een stuk pittiger, we gingen echt het koraal opzoeken en visjes bekijken. Soms ben je zo 'into' al het mooist dat je zo tegen het koraal aanzwemt, oepsie, maar onwijs genieten. Wat is de onderwaterwereld toch prachtig! Mijn derde duik was een nachtduik met avontuur! Want wat gebeurde was het volgende, nog voordat ik het water insprong, zwom er een haai, dus David roept: Ing spring komop we gaan samen snel onderwater kijken, dus ik in noodtempo snel int water, en duiken maar.. Op dat moment schiet mijn buddy in de stres en laat zijn zaklamp vallen die vervolgens op de bodem van het reef beland.. Om het verhaal compleet te maken, kwam er ook nog even heel rustig aan een schildpad aanzwemmen.. Haha naja goed ik alles gezien, mijn buddy in de stres en David kon maar niet stoppen met lachen om de hele gehaaste situatie. Kortom, een goed begin voor een nachtduik! Daarna weer diep gegaan, best spannend zo int donker maar wat een uitdaging. We hebben een hele grote zeeslang gezien en een zeeslak. erg mooi. Na al deze indrukken wat gedronken en mijn bedje in. De volgende ochtend om 5 uur alweer de volgende duik. Ook hierbij weer een haai gezien en een schildpad aangeraakt. Ook een rog langs zien zwemmen. De tweede duik van die dag was mijn certificaatduik. Natuurlijk met vlag en wimpel geslaagd, onder water nog wat leuke activiteiten uitgevoerd, zoals duikbril afdoen, zonnenbril op en drinken uit een blikje bier, foto's zullen spoedig volgen ;)
Mijn laatste duik van die dag moest ik in mn eentje met mijn buddy doen, aangezien ik nu een certificaat duiken ben! Heel erg gaaf om eindelijk alleen op pad te gaan en ik heb mijn ogen uitgekeken! Wat een onwijs gafe ervaring!!!! Iets om nooit te vergeten en natuurlijk meer te gaan doen ;) Zelfs ik ( het meisje wat vroeger altijd bang was voor visjes onder water he pap en mam ;) ) heb nu ook het duikvirus te pakken!

Het is nu ondertussen 11 maart en we vliegen alweer zondag.. Wat is de tijd voorbij gevlogen en wat hebben we genoten van de laatse weken! Gelukkig is mijn 'heimwee' weer overgegaan in genieten en geniet ik weer van elke seconde dat ik in dit prachtige land ben! De laatste daagjes lekker relaxen en dan kan ik alweer zeggen, tot maandag allemaal. Ik heb onwijs zin om jullie allemaal weer te zien!

Heel veel liefs en een dikke zoen, Ing